4

3

6

5

11

KATECHIZM 2

W każdym z nas Kościół musi usunąć się na drugi plan

przed swym Panem, musi być tylko palcem, który Go

pokazuje, głosem, który przekazuje Jego Głos. Każdy

z nas musi być, na swój sposób i wedle swojej pozycji

sługa Słowa. (H. de Lubac)

1. Motywacja katechezy

Katecheza ma na celu pouczyć czytelników, że z woli Bożej Objawienie Boże powinno być przekazywane wszystkim ludziom aż do skończenia świata. Tę funkcję wypełnia Kościół św., strzegąc tego depozytu przed wypaczeniami, wnikając coraz głębiej w jego treść i żyjąc nim na co dzień.

2. Wprowadzenie

Pan Bóg chcąc zbawić wszystkich ludzi i doprowadzić ich do poznania pełni prawdy, którą przyniósł na świat Jego Syn, powierzył Kościołowi depozyt objawienia. Ponieważ pochodzi on od Boga nie może zawierać błędu czy pomyłki. Kościół od początku swego istnienia jest przekonany o wierności w zachowywaniu i przekazie prawd wiary, które przejął od Apostołów (KKK 857); ażeby objawienie Boże, które jest zawarte w Piśmie św. i Tradycji przetrwało w Kościele nieskażone i tożsame. Żeby objawienie było przez Lud Boży bez błędu przyjmowane, Chrystus wyposażył go w specjalny charyzmat zwany nieomylnością.

W niniejszym artykule zostanie ukazane, że zadanie przekazywania tego depozytu otrzymali od samego Chrystusa Apostołowie (KKK 74-75), następnie zostanie powiedziane, że słowa Bożego mieli strzec z woli Bożej i interpretować je ci wszyscy, którzy drogą sukcesji weszli w ich prerogatywy (KKK 77-79), następnie zostanie uwypuklone, że zostało ono utrwalone na piśmie, a część jego jest zachowywana w Tradycji oraz zostaną pokazane sposoby interpretacji depozytu wiary przez Kościół (KKK 84-95).

 

2. Przedstawienie prawdy Katechizmu

W KKK jest przypomniana prawda zawarta W Piśmie św., że Pan Bóg chce zbawić całą ludzkość a jak głosił św. Klemens Aleksandryjski „ta inicjatywa Boża nazywa się Kościołem” (KKK 760). Jezus został przez Ojca posłany, aby urzeczywistnić ten plan. Jego słowa, czyny i sama obecność urzeczywistniały plan Boga Ojca (KKK 75). To głoszenie stało się źródłem wszelkiej prawdy. Powstała w wyniku tego nauczania wspólnota uczniów otrzymała w darze cały depozyt Bożego objawienia.

1. Apostołowie jako tradenci objawienia Bożego

Zgodnie z nakazem Chrystusa Pana, Apostołowie mieli przekazywać dalej cały i nieuszczuplony depozyt wiary (KKK 74). Czynili to pod natchnieniem Ducha Świętego w dwojaki sposób: ustnie - nazywa się ten sposób przekazu Tradycją, oraz pisemnie - przez Pismo św. W ten sposób Bóg chciał, aby to wszystko, co On powiedział było zachowane w Kościele. Uszanował ludzką naturę, bo dostosował się do poznawczych możliwości człowieka, wykorzystując kategorie jego języka.

Słowo Boże spisane nazywa się Pismem świętym. Katechizm przypomina nam, że jest to „mowa Boża utrwalona pod natchnieniem na piśmie” (KKK 81). W jego skład wchodzi 46 ksiąg Starego Testamentu i 27 Nowego Testamentu. Święci autorzy, wybrani przez Boga spisali tylko to, co Bóg chciał i towarzyszyła im specjalna Boża pomoc, którą nazywamy natchnieniem. Pan Bóg nie dyktował im, co mają pisać, lecz oświecił ich umysły, żeby napisali to, co On chciał przekazać ludziom, by doszli do zbawienia. Wykorzystali więc oni swoją wiedzę, jaką posiadali odnośne do świata, człowieka, kosmosu itd. Z tego też powodu niektórzy ludzie mają dzisiaj kłopoty, gdy interpretują święte księgi. To wszystko, co nie zostało utrwalone na piśmie, a co Bóg o sobie objawił jest przekazywane drogą ustnego przekazu i nosi nazwę ,,tradycji”. Nazwa przyjęła się od łac. wyrazu trado, ere - przekazuje. Był to już w starożytności pewny i niezawodny sposób przekazywania informacji. W teologii rozróżnia się Tradycję (pisaną przez duże T), która zakończyła się wraz ze śmiercią ostatniego z Apostołów i tradycję (pisaną przez małe t), trwającą w Kościołach. Ta pierwsza nosi nazwę Tradycji ustalającej lub konstytutywnej. Chodzi więc tutaj o żywy przekaz.

Kościół rozróżnia tradycję apostolską i tradycję kościelną. „Tradycja apostolska oznacza wszystko to, co apostołowie przekazali Ludowi Bożemu, aby mógł żyć w prawdzie religijnej pochodzącej od Chrystusa. Rozważając rozróżnienie na to, co zostało przekazane przez pismo i na to, co zostało przekazane w inny sposób Y. Congar zauważa, że pisma apostolskie należą do objawienia, podobnie jak pisma Starego Testamentu. W centrum jednych i drugich jest Jezus Chrystus. Fakt, że należą one do objawienia oznacza, że Bóg sam bierze za nie odpowiedzialność, ponieważ przez natchnienie On jest prawdziwym autorem, chociaż istnieje równocześnie ludzki i historyczny autor tekstów natchnionych. S. C. Napiórkowski charakteryzuje tradycję w sposób następujący: ,,Do niej należy wszystko to, co przekazał Chrystus swojemu Kościołowi w zakresie wiary i obyczajów; również to, co z woli Chrystusa i pod działaniem Ducha Świętego ustalili Apostołowie jako obowiązujące w Kościele, np. sposób udzielania Ducha Świętego przez nakładanie rąk, namaszczanie chorych itp. Życie Kościoła każe wprowadzić do apostolskiej tradycji ustalającej rozróżnienie na takąż tradycję o znaczeniu powszechnym i ograniczonym (np. zakaz powstrzymywania się od spożywania krwi zwierząt czy zakaz dany kobietom przez św. Pawła, by nie przemawiały w Kościele. (...) Do tradycji nie ustalającej zalicza się tradycja interpretująca, która wyjaśnia ukonstytuowany depozyt objawienia. Należą do niej pisma

Ojców Kościoła, soborów, synodów, symbole wiary, pisma teologów, przepowiadanie kościelne, prace teologów itp.”( Jak uprawiać teologię. Wrocław 1991 s. 98; por. J. D. Szczurek. Pojęcie tradycji w teologii. W: Tradycja w Kościele. Red. T. Dzidek (i in.). Kraków 1994 s. 83-100). Już na Soborze Watykańskim I powiedziano, że „wiarą boską i katolicką należy wierzyć w to wszystko, co jest zawarte w słowie Bożym spisanym lub przekazanym. Tradycją i przez Kościół jest podawane do wierzenia jako przez Boga

objawione, czy to w uroczystym orzeczeniu, czy też w zwyczajnym i powszechnym nauczaniu” (BF III, 19). Na Soborze Watykańskim II zostało jeszcze raz potwierdzone, że tak Pismo św. jak też Tradycję „należy z równym uczuciem czci i poważania przyjmować i mieć w poszanowaniu” (KO 9; KKK 82). Apostołowie w trosce o przekaz Ewangelii ustanowili swoich następców i przekazali im swoje stanowisko nauczycielskie (KKK 77). W Kościele są nimi biskupi, ale przywilej strzeżenia depozytu wiary posiada cały Kościół.

c.d.n.

Msze Święte i Nabożeństwa

Dni Powszednie

6.30, 7.00, 7.30, 18.00

Niedziele i Święta

7.00, 8.30, 9.45, 11.00, 12.30, 18.00

Święta zniesione

7.00, 8.30, 9.45, 18.00

Nabożeństwa Majowe, Czerwcowe, Październikowe

17.30

Koronka do Bożego Miłosierdzia

Codziennie - 17.45

Kancelaria Parafialna

 Poniedziałek - Piątek

16.30 - 17.30

Sobota

9.00 - 10.00

Telefon Alarmowy w Sprawie Chorych

692 352 367

 

odeszli

Polecamy

 

duch logo 2017

plus

pdr new logo www

wsd

rk