4

3

6

5

11

KATECHIZM 2Katecheza . BIBLIA Księga Kościoła – Natchnienie i Prawda Pisma Świętego  (KKK 101-119)

Wszelkie Pismo przez Boga natchnione jest pożyteczne do pouczania, do przekonywania,

do kształcenia w sprawiedliwości…  (2 Tm 3, 16) /

Nowy Testament wyraźnie łączy natchnienie z działaniem Ducha Świętego.

Według autora Listu do Tymoteusza Paweł, pisząc na krótko przed śmiercią do swego umiłowanego ucznia, zachęca go usilnie do korzystania z nauk Pisma św., które jest stosowne do kierowania człowieka na drogi zbawienia. Zachętę kończy uwagą: „Wszelkie Pismo przez Boga natchnione jest pożyteczne do pouczania, do przekonywania, do napominania, do kształcenia w sprawiedliwości” (2 Tm 3, 16). „Wszelkie Pismo” - wyrażenie to można rozumieć w sensie kolektywnym, tj. „całe Pismo święte”, a więc wszystko, cokolwiek zostało napisane, lub w sensie rozdzielczym: ,,każde Pismo”, czyli każda księga z osobna. Rozróżnienie to niewiele wpływa na sens wyrażenia „wszelkie Pismo”. jak bowiem wynika z kontekstu, wyrażenie „Pismo” oznacza te księgi, które Tymoteusz, syn Żydówki, znał od swej młodości, a mianowicie Stary Testament, który Żydzi uważali za święty. Tekst więc mówi wyraźnie o natchnieniu Pisma św. Starego Testamentu. „Przez Boga natchnione” -tekst oryginalny zawiera tylko jeden termin: theopneustos, który po polsku należało przetłumaczyć aż trzema wyrazami. Słowo to ma sens bierny i znaczy: „przez Boga natchniony”. Wszystkie bowiem przymiotniki mające w rdzeniu słowo zheos (Bóg) mają sens bierny. Tak można by przedstawić argumentację autora [1 Listu do Tymoteusza. Apostoł, chcąc uwypuklić cudowne skutki, jakie powoduje lektura Pisma świętego, wychodzi od faktu nie podlegającego żadnej dyskusji zarówno wśród chrześcijan, jak i Żydów, a mianowicie z jej Boskiego pochodzenia: Pismo święte powoduje liczne korzyści, ponieważ ono jest skutkiem ,,tchnienia” Bożego, tj. natchnienia. O natchnieniu pisarskim mówi również autor II Listu św. Piotra: ,,Nie z woli bowiem ludzkiej zostało kiedyś przyniesione proroctwo, ale kierowani Duchem Świętym mówili (od) Boga święci ludzie” (2 P l, 21). Proroctwo Pisma oznaczało proroctwo spisane. Adresaci bowiem, do których pisał autor 2 P, nie słyszeli żywego głosu proroków starożytnych, lecz tylko znali ich pisma. Wszystkie teksty wyżej wspomniane mówią o natchnieniu do pisania Starego Testamentu. Autor listu 2 P 3, l5 na równi z „innymi Pismami”, tj. ze Starym Testamentem, stawia listy św. Pawła, przyznając im tę samą powagą i łącząc ich powstanie z ,,Boskim darem mądrości”. Trzeba więc charyzmat natchnienia rozciągnąć na obydwa Testamenty.

Bóg - główny autor Pisma - posługiwał się ludźmi. Używając ich do współpracy, nie niszczył ich wolności i osobowości. Bóg bowiem działa na stworzenia zgodnie z ich naturą. Jeżeli są wolne, nie niszczy ich wolności, lecz ją podnosi i wzbogaca. Prawdę tę, idąc za Soborem Watykańskim II, Katechizm wyraził w ten sposób: „Do sporządzenia Ksiąg świętych wybrał Bóg ludzi, którymi – jako używającymi własnych zdolności i sił posłużył się, Jego działaniu w nich i przez nich, jako prawdziwi autorowie, przekazali na piśmie to wszystko i tylko to, co On chciał przekazać (KO II; KKK 106). Pisarze święci nazwani są ,,prawdziwymi autorami”. Oznacza to, że pisali jako ludzie wolni, korzystali z własnych sił i zdolności. Dzięki temu wycisnęli własne piętno na dziełach, których byli współautorami. W każdej księdze biblijnej widoczna jest osobowość pisarza: jego talenty i ich braki. Był on wprawdzie narzędziem Bożym, lecz żywym, rozumnym i korzystającym w pełni ze swych ludzkich możliwości. W księdze biblijnej można łatwo rozpoznać własne cechy autora ludzkiego, jego język i styl. Autor ten, współpracując z Bogiem, nie był wyizolowany ze środowiska, w którym żył. Dlatego księgi biblijne - pisane przez konkretnych i uwarunkowanych historycznie ludzi- ,,odzwierciedlają wiedzę, obraz świata i sposób przeżywania ludzi, którzy je pisali i dla których były pisane”. Głównym i pierwszorzędnym autorem Pisma jest Bóg,

dlatego księga ta zawiera również Jego cechy; są nimi prawda i świętość, ponieważ główny autor Biblii- Bóg -jest Prawdą i Świętością. Katechizm określa Pisma słowami KO II: ,,Ponieważ więc Wszystko, co twierdzą autorowie natchnieni, czyli hagiografowie, winno być winno być uważana za stwierdzone przez Ducha Świętego; należy zatem uznawać, że księgi biblijne W sposób pewny, Wiernie i bez błędu uczą prawdy, jaka z woli Bożej miała być przez Pismo święte utrwalona dla naszego zbawienia” (KKK 107). W pierwszej części tego zdania Sobór W sposób pozytywny stwierdza bezbłędność Pisma jako bezpośrednią konsekwencję natchnienia, w drugim zaś uściśla, że prawda Biblii skierowana jest zawsze ku zbawieniu człowieka. Ojcowie Soboru powołali się na św. Augustyna i Tomasza, którzy uczyli, że autorzy biblijni - kierowani roztropnością - pominęli te rzeczy, które nie mają znaczenia dla ,,błogosławionego życia” i nie są konieczne do zbawienia. Z wypowiedzi tych wynika, że Biblia ma swój szczegółowy cel: pokazać plan zbawienia i drogę do jego osiągnięcia.

Biblia nie jest podręcznikiem nauk ścisłych, ale również nie pozostaje w sprzeczności z doświadczeniem. Na jej podstawie nie można na przykład uzasadniać ani heliocentryzmu, ani geocentryzmu. Biblia bowiem -jak zwykł był mawiać wielki Galileusz - nie mówi „jak idzie niebo, ale jak się idzie do nieba”. Nie można też z Biblią w ręku uzasadniać ewolucji gatunków lub jej zwalczać. Sprawy te były poza zainteresowaniem biblijnych autorów. Świętość Pisma, jako skutek natchnienia, jest często błędnie rozumiana. Nie polega ona na moralnej doskonałości postaci biblijnych. Są one bowiem różne: i bezgrzeszne, i grzeszne. Nie polega też na budzeniu stanów uniesienia w czytelniku; może budzić zgorszenia i wątpliwości. Przez świętość Biblii rozumie się zgodność z prawem moralnym sądu autora natchnionego o czynach, słowach i uczuciach osób, które on opisuje. Może opisywać rzeczy dobre i złe, nie może jednak zła pochwalać, a dobra ganić. Rzutowałoby to bowiem na Boga - główne- go autora Pisma.

b) Interpretacja pisma

Interpretacja Biblii nie jest dziełem samego człowieka, lecz - i przede wszystkim - Ducha Świętego. O konieczności światła Ducha dla zrozumienia Pisma Katechizm mówi bardzo zwięźle, cytując zdanie Orygenesa: ,,To, co jest dziełem Ducha, nie może być w pełni zrozumiane inaczej, jak tylko pod działaniem Ducha”(Homiliae in Ex. 4, 5). Ponieważ Pismo jest natchnione przez Ducha Świętego, to znaczy jest Jego dziełem, nie może być więc w pełni zrozumiałe bez Jego światła. Idea ta była bardzo żywa w czasach Ojców Kościoła. Biblijna hermeneutyka Katechizmu (KKK 103-119) jest na wskroś nowoczesna. Wychodzi od stwierdzenia, że Biblia jest księgą Bosko - ludzką. Bóg mówi w niej do człowieka w sposób ludzki. Żeby właściwie odczytać Biblię, należy zbadać, co święci autorowie chcieli powiedzieć i co spodobało się Bogu objawi w ich słowach (KKK 109). Celem interpretacji Pisma jest odkrycie intencji, zamiaru autora ludzkiego i Boskiego. c.d.n.

Źródła nie znaleziono

Msze Święte i Nabożeństwa

Dni Powszednie

6.30, 7.00, 7.30, 18.00

Niedziele i Święta

7.00, 8.30, 9.45, 11.00, 12.30, 18.00

Święta zniesione

7.00, 8.30, 9.45, 18.00

Nabożeństwa Majowe, Czerwcowe, Październikowe

17.30

Koronka do Bożego Miłosierdzia

Codziennie - 17.45

Kancelaria Parafialna

 Poniedziałek - Piątek

9.00 - 10.00, 16.30 - 17.30

Sobota

9.00 - 10.00

Telefon Alarmowy w Sprawie Chorych

692 352 367

 

odeszli

Polecamy

 

duch logo 2017

plus

dr

wsd

rk